Løpende mobilisering: Det blir punktmarkering utafor Arbeids- og inkluderingsdepartementet (ved regjeringskvartalet i Akersgata) kl. 18.00 samme dag som neste deportasjon blir iverksatt.
!نه به اخراج اجباری! افغانستان امن نیست
فعالین زن افغانستانی و ناروژی تصمیم گرفته اند که که یک شب بیدار همبستگی با پناهجویان افغانستان را سازماندهی کنند. این نشست اعتراضی با "شعار افغانستان امن نیست و اخراج اجباری به افغانستان را متوقف کنید" ساعت 17 یک شنبه، 30 جولای در برابر پارلمان ناروی آغاز و تا ساعت 17 دوشنبه، 31 جولای ادامه می یابد.
روز پنجشنبه، 27 جولای، ظاهر اطهری و انوشه حریت در کمپ تابستانی "جوانان سرخ" دعوت شده بودند. در این گردهمایی که بیش از 200 دانشجوی جوان شرکت داشتند، ظاهر اطهری روی پس زمینه جنبشهای اجتماعی و شرایط کنونی افغانستان و وضعیت پناهجویان افغانستان در ناروی صحبت کرد و انوشه حریت در مورد وضعیت زنان افغانستان و جایگاه آن در فرهنگ، مذهب و جامعه و اینکه چگونه آن چارچوبه ها بر زندگی زنان پناهجوی افغانستان در ناروی، تاثیر می گذارد، بحث نمود. در پایان پرسش و پاسخ نیز صورت گرفت
صحبت ها مورد استقبال دانشجویان قرار گرفت. بسیاری از دانشجویان اذعان داشتند: با توجه به اطلاعاتی که میدیای عمومی درناروی به خورد مردم می دهند، درک اینکه چرا پناهجویان افغانستان اعتصاب غذا کردند، برای شان مشکل بود اما بحث و صحبت ها آنان را کمک کرد که این "چرا" را به خوبی درک کند.
در نتیجه بسیاری از جوانان از شهر های اطراف اسلو برای شرکت در تظاهرات روز دو شنبه برای حمایت از پناهجویان افغانستان، اعلام آمادگی کردند
ساعت 15 ظاهر اطهری با معاون سازمان جوان حزب کار (حزب حاکم) ملاقت و روی مشکلات پناهجویان افغانستان و وعده های بی عمل دولت ناروی صحبت کرد. مارتین، نماینده سازمان جوانان تایید کرد که دولت وعده های را که داده بود نقض می کند و ما باید بر دولت فشار بیاوریم تا معیارها و راهنمایی های یو ان اچ سی آر را عملی نماید.
هم چنین در این جلسه روی نقش دولت ناروی در افغانستان بحث صورت گرفت . هر دو طرف موافق بودند که دولت ناروی می تواند نقش موءثر تری را برای تقویت صلح و امنیت بازی کند تا شرکت درتجاوز نظامی با آمریکا.
قرار شد صحبت های مفصل تری هفته آینده روی مشکلات پناهندگان و راه های افزایش فشار بر دولت، میان دو طرف صورت گیرد
بنا بر دعوت ظاهر اطهری، امروز نشست مشترک میان سازمانها و احزاب مدافع حقوق بشر در دفتر امنیستی انترنشنال بر گذار شد. در این نشست نمایندگان 9 سازمان دعوت شده شرکت کرده بودند. علا رغم تعطیلات تابستانی حضور نماینده توجه جدی و اهمیت مسئله را نشان می داد که علامتی خوبی برای میزان حمایت از پناهجویان افغانستان است. سازمانها عبارتند بودند از نو آس، امنیستی انترنشنال، شورای کلیسای ناروی، چرچ میشن، کمک مردم ناروی، شورای پناهندگان، سوس راسیزم، شبکه حمایت از پناهجویان افغانستان و نمایندگان پناهجویان افغانستان،.
ماده های پیشنهادی در دعوت نامه به صورت اجندای جلسه مورد قبول واقع شد و بحث گسترده ای روی آن صورت گرفت. چگونگی بررسی موء ثر و واقعی دوباره پروند ها، دولت و نقض وعده های خود، کلوز کمپ و جایگاه انسانی آن، امنیت در افغانستان و ضرورت لغو اخراج اجباری، اجازه کار، قابل اعتبار نبودن معاینات تعیین سن، الترنتیف مهاجرت داخلی، مفهوم رابطه به کابل و… از موضوعات مورد بحث بود.
نماینده ان آر سی تا حدودی موضع کمی متفاوت با سایر شرکت کنندگان و جانب دارانه نسبت به دولت ناروی را داشت و در تلاش توجیه راه های برگشت پناهجویان بود که شدیدا از طرف نمایندگان پناهجویان (ظاهر اطهری و انوشه حریت) مورد انتقاد شدید قرار گرفت. قبل از این در جریان اعتصاب غذا نیز ان آر سی بیشتر به صورت نماینده دولت ناروی و دولت افغانستان کار می کرد تا یک نهاد مستقل مدافع حقوق پناهنده که در همان وقت سخنگوی پناهجویان افغانستان طی یک اعلامیه مطبوعاتی رسما اعلام کرد که پناهجویان افغانستان ان آر سی را یک نهاد مستقل نه بلکه وابسته به دولت می شناسد.
جلسه موفق بود و در بسیار از موارد توافق نظر وجود داشت و در نتیجه روی مسایل اساسی و پایه ای توافق صورت گرفت. نماینده نوآس مسئولیت تهیه پیش نویس قطعنامه را گرفت و هفته آینده قطعنامه رسما صادر خواهد شد.
تصمیم گرفته شد در آینده جلسه مشترک میان سازمانهای بشتری در سطح پیشرفته تری دایر گردد.
جلسه ساعت 11 آغاز و ساعت 14 پایان یافت
هنرمندان: گروپ موسیقی بیگ بنگ! ماد کن، ایستر، تونابریکس، اوپتیک، یی ال کای
سخنرانان: لیف گلبرانسن (شبکه حمایت از پناهجویان افغانستان)، ظاهر اطهری (سخنگوی پناهجویان افغانستان) کریستی برگستوی ( سازمان جوانان س و)، مارتین هینریکسن(سازمان جوانان حزب کار)، برگت اولین (فیلمساز و نویسنده
مکان: محل اعتصاب غذا، راهپیمایی به طرف وزارت کار و امور اجتماعی، پایان در برابر پارلمان ناروی
زمان: 31 جولای، دوشنبه، ساعت 5 بعد از ظهر
To: Amnesty International, NOAS, Self Help, Norwegian Council for Refugee, Norwegian People's Aid, SOS-Rsisme, Cecilie Elisabeth Schjatvet, The Church City Mission, Norwegian Church Council and Support Network for Afghan Refugee in Norway:
یک ماه از پایان اعتصاب غذا می گذرد. از آن زمان تا کنون هیچ چیزی از وعده های دولت باقی نمانده است؛ هر روز ده ها پناهجو، بدون توجه به اینکه از کدام قسمت افغانستان است، جواب منفی و دستور ترک ناروی را می گیرند، وچهار نفر نیز تا کنون دیپورت شده است که دوتای شان هیچ فامل و رابطه ای در کابل ندارند و هم اکنون در وضع اسفباری بسر می برند. سیاست دولت ناروی در قبال پناهجویان افغانستان، ظالمانه و ناقض معاهدات بین المللی است. دولت ناروی پرونده های پناهجویان افغانستان را به صورت گروهی نه فردی، بررسی می کند و پس از آن، یا آنها را به کشور نا امن و در گیر جنگ به زور اخراج می کند و یا در "کمپ انتظار" مثل جنایتکاران شکنجه شان می نماید. مطمئینا، این وضعیت با ارزشهای دموکراتیک و انساندوستی جامعه ناروی بعنوان "ملت صلح" در تناقض بوده و سازمانهای حقوق بشر در این کشور را به موضع گیری روشن و جدی برای بازسازی یک سیاست انسانی پناهندگی فرا می خواند. از آنجاییکه جنگ در افغانستان هر روز گسترده تر می شود و انفجار ها حتی در کابل جان انسانهای بیشتری را می گیرد این سئوال که آیا کابل می تواند در قلب یک کشور نا امن شهر امن باشد؟ نیازمند پاسخ روشن تری است! شما را دعوت می کنم تا، روز سه شنبه، 25 جولای ، ساعت 14 در دفتر امنیستی انترنشنال روی
ضرورت لغو فوری اخراج اجباری/ بررسی واقعی دوباره پروند ها
موضع یو ان اچ سی آر و سیاست دولت ناروی، تقابل یا همگونی؟
وضعیت انسانی در افغانستان/ الترناتیف مهاجرت داخلی/ ضرورت دفتر نظارت کننده بر و ضعیت پناهجویان اخراج شده به افغانستان
مفهوم رابطه به کابل و بازگرداندن پناهجویان دیپورتی که رابطه و فاملی در کابل ندارند
حق اقامت انسانی و محترمانه یا فرستادن به کلوزکمپ!
صحبت و گفتگو کنیم!
ما نباید بگذاریم فشار های پیش از عتصاب غذا بر پناهجویان افغانستان زمینه نتیجه مشابه را در آینده مساعد سازد.
ظاهر اطهری
سخنگوی پناهجویان افغانستان
20/07/06
ساعت 10 صبح با Norwegian People’s Aid و ساعت 11 با شورای پناهجویان ناروی ( Norwegian Council for Refugee) به صورت جداگانه در دفتر های شان ملاقات داشتم و گفتگو روی اوضاع پس از اعتصاب غذا بو. بعد از پایان اعتصاب غذا دولت قول های را که به اعتصاب غذا کنندگان داده بود یکی پس از دیگری نقض می کند و به هیچ اصلی پایبندی نشان نمی دهد و اکنون تقریبا هیچ چیزی از آن وعده های روز اول باقی نمانده است. نمایندگان سازمان ها نامبرده در این امر که باید خاموش ننشست و جلو دولت را گرفت، بیشتر از آنکه من تصور می کردم، موافقت داشتند و ضرورت دفاع از حق پناهجویان افغانستان را برای برخوردای از حق بازکشای پرونده ها و لغو دیپورت های اجباری، جدی و عاجل می دانستند. آنها بر این نظر بودند که عمل کرد های دولت ارزش های اساسی دموکراسی را نادیده می گیرد و این برای مردم ناروی مایه نگرانی است. در بحث امروز دو موضوع عمده بود: 1- کسانی که ربط به کابل ندارند و بنا به تصمیم دولت باید تا سال آینده در کلوز کمپ زندگی کنند و 2- کسانی که از کابل هستند و دولت بر اخراج آنها پا فشاری می کند. هردو سازمان موافق بودند که دولت وعده اش را مبنی بر برسی دوبار پرونده ها باید عملی کند. بنا براین کسانی که ربط به کابل ندارند نباید در کلوز کمپ زندگی کند و باید دارای شرایط نورمال و قانونی باشد و آنهای از کابل هستند باید به صورت عادلانه پرونده های شان مورد بر رسی قرار بگیرد. آنها موافق بودند که باید بر سر دولت فشار آورد تا گفته ها و وعده هایش را عملی نماید.دو مصاحبه، یکی با رادیوNRK و دیگری با TV Norge هم در مورد اینکه دولت تمام وعده هایش را نقض کرده است داشتم. در پاسخ این سئوال آنها که برنامه های بعدی ما چیست و آیا دوباره به اعتصاب غذا دست خواهیم زد، گفتم: ما تلاش می کنیم تمام راه های قانون و اصولی برای دفاع از حق خود را دنبال و جستجو کنیم اما اگر دولت همچنان به اخراج اجباری بدون توجه به هیچ اصلی ادامه دهد انجام دوباره اعتصاب غذا دور از واقعیت نیست. زمانیکه انسان ها می بینند هیچ راه حلی برای ادامه زندگی ندارد امکان هر عکس العملی وجود دارد.
ساعت 3 بعد از ظهر با سیسیلیا، وکیل جمعی ما ملاقات کردم و چگونگی شکایت در داد گاه عالی ناروی را بحث کردیم. این طرح نیازمند پول زیاد و تهیه یک دفاعیه ی قانع کننده در مورد وضعیت امنیتی و اجتماعی افغانستان است. سیسیلیا معتقد است باید آهسته و عمیق تر کارکنیم و بنا براین نیاز به زمان بیشتر داریم تا بتوانیم خود را برای یک جدال جدی در دادگاه آماده کنیم.
همچنین با کاظم اطرافی یکی از پناهجویانی که در جمعه گذشته اخراج شد، تلفونی صحبت کردم، او و وضعی خوبی نداشت. خیلی ترسیده و هراسان بود. او با شکوری، فعلا در یکی از ساختمانهای مربوط به وزارت مهاجرین در کابل که پناهجویان دیپورتی از اروپا به صورت موقت در آن نگهداری می شوند، بسر می برد و طبق گفته کاظم اطرافی کارمندان او را تهدید کرده اند که طی یک هفته داوطلبانه از آنجا نرود، آنها به زور پلیس اخراجش خواهند کرد. اما از آنجاییکه اطرافی هیچ آشنا و فاملی در کابل ندارد در شرایطی سختی به سر می برد. او البته شدیدا احساس خطر نیز می نماید.
ظاهر
پناهندگانی که به کابل وابستگی دارند
اگر مقامات نارویژی به این نظرباشد که شما به کابل وابستگی دارید در آنصورت در ظرف تابستان یا خزان میتوانید به آنجا فرستاده شوید. این مسئله مربوط به کسانی میشود که متولد کابل هستند. این مسئله همچنان شامل آنعده کسانی میشود که در کابل تولد نشده اند لاکن بطور مثال مدتی را درین شهر زندگی نموده اند و یا در آنجا فامیل دارند.
اگر میخواهید که نواس درخواست پناهندگی تان را ملاحظه کند، در آنصورت فورمه زیر را پر کرده و تا تاریخ 20 جولای که آخرین موعد است،برای ما بفرستید.
همچنان خواهشمندیم تا فوتوکاپی تمام اسناد موجوده دردوسیه تانرا بما بفرستید. اگر تمام اسناد نزد تان موجود نباشد، ما اسناد تانرا از وکیل قبلی تان و یا از اداره امور اتباع خارجیان و یا از کمیته شکایات خارجیان دریافت خواهیم کرد.
حتی اگر ما قبلا دوسیه ات را ملاحظه کرده و برایت گفته باشیم که ما ترا کمک کرده نمیتوانیم، ولی حالا میتوانید دوباره با ما به تماس شوید. ما به دوسیه ات یکبار دیگر نظر خواهیم انداخت. مهم است که کاپی دوسیه پناهندگی ات را یکبار دیگر برای ما بفرستید.
از رسیدن اسناد تان بما، به شمااطلاع خواهیم داد. بعد ازختم ملاحظه دوسیه تان با شما دوباره تماس می گیریم. این کار چند هفته را در بر میگیرد.
اگر سوالی داشته باشید میتوانید با ما به این شماره تلفون در تماس شوید.22365660
پناهندگانی که به کابل وابستگی ندارند.
اگر خودت به کابل کدام ارتباط یا وابستگی نداشته باشی در آنصورت امسال به افغانستان فرستاده نخواهی شد. اینکه بعد ها با خودت چه خواهد شد احتمالاً در طول خزان از طرف دولت ناروی تصمیم گرفته خواهد شد.
ما در ضمن مشغول کار های سیاسی خواهیم بود تا برای پناهجویانی که از نقاط نا امن افغانستان هستند، منطبق با سفارش های کمیساری عالی سازمان ملل متحد برای مهاجرین، اجازه اقامت داده شود.
نواس فعلا درخواست پناهندگی چنین اشخاصی راملاحظه نخواهد کرد. ما به دوسیه های اشخاصی که امسال فرستاده میشوند باید حق اولیت را بدهیم.
فورمه زیر را پر نموده وذریعه فاکس یا پوست به نواس بفرستید.
- نمبر فاکس: 22365661
آدرس:
NOAS, postboks 8893, Youngstorget 0028 Oslo
میخواهم که نواس دوسیه پناهندگی من را ملاحظه کند.
به نواس اجازه میدهم که اسناد ضروری دوسیه ام را از وکیل، از اداره امور اتباع خارجیان و از کمیته شکایات خارجیان بدست بیاورد.
اسم: _________________
دوف نمبر: ______________
آدرس: _________________
تلفون:__________________
وکیل قبلی من: ____________
محل امضاء: __________________ تاریخ و محل:__________________